در سفـري هـم كه مرحـوم مطـهري بـه أعتبـات عاليات مشرف شدند ، نـشاني
منزل آقا حاج سيد هاشم را بنده به ايشان دادم ، و در كربلا دوبار به محضرشان
مشرف شده اند ، يكبار ساعتي خدمتشان ميرسند ، و بار دوم روز ديگر صبحانه
را در آنجا صرف مي نمايد .

مرحوم مطهري در مراجعت از اين ملاقاتها بسيار مشعوف بودند ، و ميفرمودند :
در يكبار كه خدمتشان بودم از من پرسيدند : نماز را چگونه مي خواني ؟
عرض كردم : كاملاً توجه به معاني كلمات و جملات آن دارم !
فرمودند : پس كي نـماز مي خواني ؟ در نماز توجه ات به خدا باشد و بس !
توجه به معاني نكن !

(روح مجرد ، ص ۱۶۱ )

حضرت آيت الله سيد هاشم حداد ميفرمودند : من در تمام مدت سلوك در خدمت مرحوم آقا(قاضي)
نامحرم نديدم ، چشمم به زن نامحرم نمي افتاد . يك روز مادرم به من گفت : عيال تو از خواهرش خيلي زيباتر است ، من گفتم : من خواهرش رتا به حال نديده ام ، گفت : چطور نديده اي در حالي كه بيشتر از دو سال است كه در اطاق ما ، مي آيد و ميرود و غالباً بر سر يك سفره غذا مي خوريم ؟!به رسم اعراب كه زنانشان حجاب درستي ندارند ، و در منزل معمولاً همه با هم محشورند ، در عين عصمت تام و عفت كامل - من گفتم : و الله كه يك بار هم چشم من به او نيفتاده است.

نظير اين مطلب را مرحوم آيت الله حاج شيخ عباس قوچاني از خودشان نقل كردند ، البته در يك اربعين يا بيشتر ، مرحوم قاضي دستوراتي براي ذكر و وِرد و فكر به ايشان داده بودند كه از جمله آثارش اين بود كه : هر وقت در كوچه و بازار كه ميرفتم ، چشمم به زن نامحرمي مي افتاد ، بدون اختيار پلكهايم به روي هم مي آمد ، و اين مشهود بود كه بدون اراده و اختيار من است .

(روح مجرد ص 586)